نسخه ای با 20 دستور ساده!

نزدیک صد سال است که شونیسم فارس ( اندیشه ای که ملت فارس را از دیگر ملتها برتر می انگارند ) و مرکزگرایان ( کسانی که می خواهند قدرت سیاسی و اقتصادی را در تهران و مناطق مرکزی- فارس محدود سازند ) در حال نابودی هویت و هستی فرهنگی ما تورکها در ایران هستند چراکه آنها سربلندی ملت تورک را تحمل نکرده و قصد استعمار این ملت را دارند. در این راه بطور عمده زبان ، فرهنگ و تاریخ ما را هدف گرفته اند. آنها با استعمار فرهنگی ملت ما قصد هموار نمودن شرایط استعمار اقتصادی و سیاسی را داشته اند. ملتی که زبانش را بگیرند و تحقیرش کنند از وسیله تفکر ، خلاقیت و پیشرفت محروم شده و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. چنین ملتی آماده استعمار شدن است. بنابراین مبارزه علیه استعمار فرهنگی ، اقتصادی و سیاسی شونیسم نیز با مبارزه فرهنگی آغاز می گردد. راه و مرحله اولیه مبارزه بازگشت به هویت واقعی خود و محافظت از هستی معنوی و فرهنگیمان می باشد. ملت ما برای رهایی از استثمار باید یاد بگیرد که بدون وابستگی به دیگران بر روی پای خود بایستد. چنین مبارزه ای هم سخت است و هم آسان! با افزایش شعور ملی یک ملت استعمار آن ملت به آسانی مقدور نمی گردد. با صرف هزینه های کم می توانیم شعور ملی ملتمان را افزایش دهیم. راه مبارزه تنها اسلحه به دست گرفتن و یا مقابل اسلحه ایستادن نیست. راههای ساده دیگری نیز هست که تکرارشان خالی از فایده نیست:

1- با فرزندان خود تورکی صحبت کنیم . به آنها بگوییم که زبان تورکی چه زبان غنی ، قوی و ریشه داری است.

2- خواندن و نوشتن به زبان تورکی را یاد بگیریم. زبان تورکی چند سال آینده شانس این را دارد که به عنوان زبانی رسمی در آذربایجان جنوبی ( قسمتی از سرزمین آذربایجان که در محدوده مرزهای سیاسی کشور ایران قرار دارد) پذیرفته شده و در مدارس آموزش داده شود. برای اینکه در آنروز بی سواد محسوب نشویم از همین حالا باید سواد آموزی به زبان تورکی را شروع کنیم. به کودکان خود نیز خواندن و نوشتن به زبان تورکی را آموزش دهیم. با نگرشی عمیق تر متوجه می شویم که سواد زبان مادری برای فرزندانمان بسیار مهمتر از سواد زبان انگلیسی است.

3- برای کودکان و محل کار خود اسامی تورکی انتخاب کنیم.

4- جغرافیا و تاریخ واقعی آذربایجان و تورکهای ایران و دنیا را فرا بگیریم.

5- در تهران و شهرهای دو زبانه دیگر ، مکالمات خود با مخاطبین نا آشنا را با تورکی آغاز کنیم ، مگر اینکه از تورک نبودن مخاطب مطمئن باشیم.

6- هنگام ملاقات آشنایان ، یک کاست یا سی دی موسیقی آذربایجانی، یک فیلم آذربایجانی ، یک کتاب تورکی یا در مورد هویت ، زبان ، تاریخ و یا فرهنگمان یک نوشته هدیه ببریم.

7- به جای کلمات وارداتی غیر تورکی که در نتیجه ممنوعیت و محدودیتهای زبان تورکی در ایران وارد زبانمان شده اند ، از کلمات تورکی استفاده کنیم.

8- در کنسرتها و برنامه هایی که در مناسبتهایی ملی آذربایجان برگزار می شود ، فعالانه شرکت کرده و دوستان و فامیلهای خود را نیز همراه ببریم.

9- جوکهایی را که علیه ملتهای غیر فارس روایت می شود ( تورکی ، رشتی ، عرب...) سرزنش نموده و در نقل و روایت آنها شرکت نکنیم.

10- در خرید کالاهای مورد نیاز به اجناس ساخت آذربایجان ، یا ساخت شرکتهایی با سرمایه آذربایجانی اولویت بدهیم.

11- ما باید اول فضولی و واحد و شهریار را بشناسیم بعد حافظ و سعدی و شکسپیر را. سرمایه های فراوانی از مالیاتها و سرمایه های کشور ایران صرف رشد زبان و فرهنگ فارسی می شود ما هم باید زمان، انرژی و پول خود را صرف فرهنگ و زبان بی صاحب و مظلوم خود بکنیم.

12- در ماشینها و مهمانی ها و محلهای عمومی فقط از موسیقی تورکی استفاده کنیم . ابتدا به آموزش موسیقی خود همت بگماریم. ما صاحب یکی از غنی ترین موسیقی های جهان هستیم. البته موسیقی فارسی نیز قابل احترام می باشد اما در وضعیت کنونی پخش و فراگیری موسیقی فارسی حرکت در جهت منافع و اهداف شونیسم است.

13- در موقعیت فعلی که مدیریت آذربایجان و قوانین کشور به نفع آذربایجانی نیست ، در منطقه آذربایجان به غیر تورکها زمین و سهام شرکتهایمان را نفروشیم. ارزان بفروشیم ، به خودمان بفروشیم. در حالیکه انبوهی از سرمایه های کوچ کرده آذربایجان در خارج از آذربایجان اسیر تهران (مرکز) شده است ، ما احتیاجی به سرمایه سرمایه گذارانی نیستیم که فردا ادعای دارایی و زمینهای ما را خواهند کرد.

14- سرمایه دار های خود را تشویق کنیم که با تحمل سختی ها ، در آذربایجان سرمایه گذاری کنند. آینده روشن و پتانسیلهای اقتصادی آذربایجان را به آنها نشان دهیم. شاید قسمتی از سرمایه اسیر خود را ازدست تهران را نجات دهیم.

15- در مقابل توریستهای غیر تورک مهمان نواز باشیم اما فرهنگ و مدنیت خود را فدای چند سکه نکنیم و مسخ فرهنگ آنها نشویم. به جای کسب نکات منفی فرهنگ توریستها ، ما می توانیم نکات مثبت فرهنگ خود را به آنها نمایش دهیم.

16- در معرفی هویت خود نگوییم من آذری هستم یا زبانم آذری است بلکه همانند پدران و مادران خود بگوییم من تورکم و زبانم تورکی است. در معرفی محل تولد و یا سرزمین اجدادی خود بگوییم من آذربایجانی هستم.

17- حتی المقدور از خرید نشریات سراسری مرکزگرا خودداری کرده و از نشریات دوست آذربایجان حمایت کنیم.

18- در تشکیلات و احزاب سراسری مرکز گرا شرکت نکرده و از این احزاب حمایت نکنیم. از افراد و احزابی حمایت کنیم که درد ملت تورک را درک کرده و در فکر حل مشکلات این ملت و آذربایجان باشند.

19- کارتهای تبریک و عروسی خود ، اس ام اس ها و ای-میل های ما بین خود را به زبان تورکی بنویسیم ، حتی اگر بلد نباشیم که به زبان تورکی صحیح بنویسیم.

20- زنجان، اردبیل، تبریز، ارومیه، باکو، نخجوان، گنجه، قزوین، همدان، مشکین، مراغه و ... همگی شهرهای آذربایجان اند. اگر چه سیستمهای تحمیلی باعث تفاوتهای فرهنگی اندکی بین این شهرها شده است اما اهالی همه این شهرها تورک هستند. با حمایت علنی و معنوی از همدیگرسیاست تفرقه اندازی شونیسم را نقش بر آب کنیم. تفاوت سطحی ما در مقابل کینه عمیق شونیسم نسبت به همه ما ناچیز است. هرکدام برای کمک و تقویت یکدیگر پتانسیل های زیادی داریم.

این نسخه را به دوستان خود نیز بدهید و در فکر راه حلهای جدید تر و مؤثر تر نیز باشید. بخوانیم و بیاندیشیم. نتایج تفکرات خود را بدون ترس و خجالت بر روی کاغذ بیاوریم. هر اندیشه انسانی ارزشمند است.